ပါမောက္ခချူပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဟောကြားတော်မူသည့် သာဓုခေါ်ဆိုခြင်းအကျိူးကျေးဇူး
ပါမောက္ခချူပ်ဆရာတော်ဘုရားကြီး ဟောကြားတော်မူသည့် သာဓုခေါ်ဆိုခြင်းအကျိူးကျေးဇူး
တချို့က သာဓု ခေါ်တဲ့ အကျိုးကို ပေါ့သေးသေး မှတ်နေကြတယ်။သာဓု တစ်ကြိမ် ခေါ်ခဲ့ရင်တောင် နတ်ပြည်ထိ အကျိုးပေးပါတယ်။ဝိမာနဝတ္တုမှာ နတ်ပြည်ရောက်ကြောင်း (၈၆)ခု ရှိတယ် လို့ ဟောကြား ထားပါတယ်။ သောတာပန် ဖြစ်ပြီး နတ်ပြည်ရောက်တာ (၅)ခု။ ဘုရားကို ကြည်ညို၍ လက်အုပ်ချီယုံက (၂)ခု။ ကျောင်းအလှူပွဲတွင် သာဓု ခေါ်ယုံမျှနှင့်(၂)ခု။ သီလ သက်သက် ဖြည့်ကျင့်ယုံမျှဖြင့် (၂)ခု။ ဒါန၊ သီလ ပူးတွဲကျင့်တာက (၇)ခု။ ဒါန သက်သက်ဖြင့် (၆၈)ခုဗုဒ္ဓ ဘာသာ ဖြစ်ရခြင်း အကျိုးကိုပေါ့သေးသေး မမှတ်ကြပါနဲ့။တသက်လုံး ကြိုးစားရှာဖွေလို့ ရရှိလာတဲ့လူ့စည်းစိမ်ကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားတယ် ထင်နေကြတယ်။သာဓု ခေါ်ယုံနဲ့တောင်နတ်ပြည် ရောက်စေနိုင်သည်ထိ အကျိုးပေးပါတယ်။လူ့စည်းစိမ်ထက် သာတဲ့ နတ်စည်းစိမ်ကိုသာဓု ခေါ်ယုံနဲ့ ရတယ် ဆိုတော့ဗုဒ္ဓဘာသာဟာ ဘယ်လောက်ထိ တန်ဖိုး ကြီးမားတယ် ဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်ပေါ့။ဒါကြောင့် သာဓု ခေါ်စရာ တွေ့တိုင်း၊ ကြုံတိုင်းယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့ သာဓု ခေါ်ကြဖို့ တိုက်တွန်းပါရစေ။
သာဓု ခေါ်ဆိုရခြင်း အကျိုး –
ခုခေတ်လူတွေ ခဏခဏ ‘သာဓု’ခေါ်နေကြတာ …ဘာလို့ မရတာတုန်းလို့မေးကောင်း မေးလိမ့်မယ်။”ရေထဲ မိုးရွာနေတာလေ…”ဆိုပါစို့ ..ပစ္စည်းဥစ္စာရှိနေတဲ့ လူတွေကိုထမင်းတစ်နပ် ခေါ်ကျွေးတော့သူ့မှာစားရလည်း..သိပ်ပြီး မထူးခြားဘူး။မစားရလည်း..သိပ်ပြီးမထူးခြားဘူး။ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆိုတော့…ပြည့်စုံနေတာကိုး။မပြည့်စုံတဲ့ လူတွေကျတော့..အင်မတန်မှ ကွာခြားသွားတယ်။ပြိတ္တာဘုံရောက်နေတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေအဖို့တော့ ..အကျွတ်အလွတ်ပွဲတွေလုပ်ပြီးအမျှအတန်းပေးဝေတာ..အင်မတန်မှကောင်းတဲ့ ..လုပ်ငန်းတစ်ခုပဲ။သူတို့အတွက်..ချက်ချင်းအကျိုးရှိတယ်။အဲဒီတော့ …လူသားတစ်ယောက် ဒီလို ‘သာဓု’ခေါ်ရုံနဲ့…ကောင်းကျိုးချမ်းသာတွေရတာ မရှိဘူးလားဆိုတော့..‘ငါးရာ့ငါးဆယ်ဇာတ်တော်’ထဲမှာ…’သင်္ခဇာတ်’ဆိုတာ ရှိတယ်။
ဘုရားအလောင်း ‘သင်္ခပုဏ္ဏားကြီး’ကကုသိုလ်ကောင်းမှုတွေလုပ်တယ်။တစ်နေ့ ပင်လယ်ခရီးထွက်တဲ့အခါ သင်္ဘောပျက်လို့ သူ့နောက်ကပါလာတဲ့တပည့်တစ်ယောက်နဲ့..သူတို့နှစ်ယောက်ပျဉ်ချပ်တစ်ခုပေါ်မှာမျောပါပြီး …ခုနှစ်ရက်လုံးလုံး ပင်လယ်ထဲမှာ..ဒုက္ခရောက်နေကြတယ်။သူလုပ်ခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကြောင့်ပင်လယ်စောင့်နတ်သမီးက လာပြီး..သူ့ကိုကယ်တယ်။ကယ်တဲ့အခါ‘သင်္ခပုဏ္ဏား’တစ်ယောက်ထဲပဲ ကယ်တယ်။သူ့တပည့်ကို မကယ်ဘူး။ဘာဖြစ်လို့မကယ်လဲဆိုတော့ ..သူ့မှာ ..ဘာကုသိုလ်မှ မရှိဘူးတဲ့။‘ကုသိုလ်ရှိမှ ကယ်လို့ရတာ’ …လူဆိုတာ သနားချင်ပေမဲ့ ..သနားလို့ မရဘူးဆိုတာ..ရှိတယ်။ကံမပါရင် ..သနားလို့ မရဘူး။ဆိုပါစို့ …တ်စွာဘုရားက အင်မတန်ကြီးမားတဲ့တန်ခိုးရှင်ဖြစ်ပေမယ့် လူတိုင်းကို..“ဧဟိဘိက္ခူ ” ခေါ်ပြီး …တန်ခိုးနဲ့ပြီးတဲ့..သင်္ကန်း သပိတ်ပေးလို့ မရဘူး။ကုသိုလ်ကံရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ..ကံလမ်းဖွင့်ပေးတဲ့ သဘောပဲ။အတိတ်ဘဝတုန်းက ..သင်္ကန်း,သပိတ်လှူပြီး ..ဆုတောင်းခဲ့တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မဟုတ်ရင် မြတ်စွာ ဘုရားကတောင်သပိတ်,သင်္ကန်းရအောင်..လုပ်ပေးလို့ မရဘူး။အဲဒီတော့ ..တပည့်ကကုသိုလ်ကံ မရှိသည့်အတွက်နတ်သမီးက လျစ်လျူရှုထားတော့…ဘုရားအလောင်း ‘သင်္ခပုဏ္ဏား’က..သူ့ကို ကုသိုလ်ရှိအောင်..ဘယ်လို လုပ်ပေးတုန်းဆိုရင် ..“လမ်းမှာတုန်းက ဖိနပ်တို့ ထီးတို့..လှူခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့ကုသိုလ်ကောင်းမှုရှိတယ်။အဲဒီကုသိုလ်ကောင်းမှုကို ..မင်းအတွက်..အမျှပေးဝေပါတယ်”လို့ပြောပြီး အမျှဝေပေးတယ်။ဟိုလူက ..‘သာဓု’ခေါ်တယ်။သာဓုခေါ်လိုက်တဲ့ အခါမှ..သူ့ကို ကယ်လို့ရသွားတယ်။”သာဓုခေါ်တဲ့ ကုသိုလ်က..လူသားစင်စစ် အပေါ်မှာလည်းအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိတယ်နော်”ဒါကို …သတိထားရမယ်။
ဆရာတော် အရှင်နန္ဒမာလာဘိဝံသ
Comments
Post a Comment